Hard werken
Werken in de agrarische sector is mijn passie: ik werk, lees, droom en ruik misschien zelfs een beetje ‘boers’. De afgelopen jaren werd ik als zzp’er door verschillende provincies, het Ministerie van LNV en zuivelorganisaties ingehuurd als managementteamlid en/of projectleider. Vaak zat ik van 7 uur ’s ochtends tot 6 uur ’s avonds op kantoor te werken om invulling te geven aan een duurzame melkveehouderij. Nog even de laatste mailtjes afronden, terwijl iedereen al naar huis was. Het werk was te belangrijk om te laten liggen, en de resultaten waren er ook naar, maar het werk was nooit af.
Ondertussen was het thuis ook druk. Als boerin had ik vele ballen hoog te houden, met mijn partner, kinderen en de ontwikkeling van onze kamelenmelkerij. Het zorgde ervoor dat ik regelmatig na een paar maanden als zzp’er aan de slag, thuis ‘alles moest bijwerken’ om daarna weer vol enthousiasme aan de slag te gaan bij nieuwe opdrachten. Na 12,5 jaar besloot ik dat het zo niet verder kon: een betere werk-privé balans was nodig. Ik zag in dat harder werken niet altijd de oplossing is. Slimmer werken wel.
"Enkele simpele stappen zetten kunnen voldoende zijn voor het behalen van grote resultaten, als het maar de juiste stappen zijn"
Van vergaderen naar resultaten
Op dit moment werk ik met verschillende zuivelorganisaties, overheden en belangenbehartigers tegelijk aan een breed spectrum van maatschappelijke opgaven, zoals stikstofverliezen, waterkwaliteit, biodiversiteit en diergezondheid en -welzijn. Vaak merk ik dat er veel vergaderd wordt, maar dat er weinig resultaten geboekt worden. Doordat ik op diverse posities in vele organisaties heb gewerkt, weet ik dat ik voor elke organisatie een aanbod kan creëren waar agrarische ondernemers warm van worden. Het resultaat? Zelfs mijn eigen boer, die dwars is van regels en kaders, ziet in hoe aantrekkelijk regelingen zijn die mede door mij ontwikkeld zijn en wil eraan meedoen.
Praktisch verduurzamen
Het strategische werk buiten de deur combineer ik met de bedrijfsontwikkeling van onze boerderij en het moederschap. De transitie van ons bedrijf ging niet vanzelf, maar we hebben nu een evenwicht gevonden tussen een goede financiële marge genereren, meerwaarde creëren en voldoende tijd voor het gezinsleven. We zijn niet alleen een producent van gezond voedsel, maar ook een werkgever die mensen laat groeien, die lokale biodiversiteit en het milieu verbetert en met het bedrijf een goede boterham verdient. Daarnaast kan ik er ook voor mijn kinderen zijn. Mijn passie is om met leiders van bedrijven, overheden en belangenbehartigers in de agrarische sector praktische stappen te zetten om de sector verder te verduurzamen.
Kortom: wie ben ik?
Een energieke krullenbol met een duidelijke duurzame visie op de toekomst van de agrarische sector. Een kamelenboerin in hart en nieren die graag (samen) de kudde leidt en anderen de credits geeft. Praktisch en ongeduldig, wat tot creatieve oplossingen leidt. Ik bouw liever een geitenhok dan dat ik een hele dag doelloos vergader, maar het liefst bouw ik samen met vele anderen aan een sterke agrarische sector.
Als je me zou kennen, dan zou je weten dat:
- Hoe groter de uitdaging is, hoe enthousiaster ik er van word. Oplossingen voor 'het stikstofprobleem', zonder budget de PPLG plannen uitvoeren, minder melkproductie in Nederland en toch hogere marges realiseren, noem maar op: ik ga de uitdaging graag aan!
- Technische oplossingen en KPI’s helemaal ‘mijn ding’ zijn als beta, maar dat ik inmiddels weet dat ze zonder sociale context en besef van historische ontwikkelingen niet de agrarische sector gaan redden
- Ik stiekem het liefst de dag begin om 5 uur 's ochtends met een latte en chocolade (en daarna gezond probeer te eten…probeer)
- Ik van aanpakken houd. Als ik een idee heb, dan voer ik die het liefst de volgende dag uit. Tot grote schrik van mijn man en kinderen, als bijvoorbeeld ineens de hele voortuin omheind is of ik midden in de nacht nog achter de computer voorstellen zit uit te werken.
- Je me altijd in kamelen mag uitbetalen, zo lang ze maar 1 bult hebben (ok, dat noemen de meeste mensen in Nederland dromedarissen, maar het blijven kamelen)
Mijn lijfspreuk